Πρωτοσέλιδο

Τραγουδώντας τις διεκδικήσεις της νέας γενιάς

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ
Από τις Σέρρες εκείνος. Από τα Γρεβενά εκείνη. Στα 29 του εκείνος. Στα 27 εκείνη. Ηρθαν στην Αθήνα πριν από μερικά χρόνια, με βασική αποσκευή το μεγάλο όνειρο της μουσικής.
 
Ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης με το μουσικό του ταίρι Μαρία Παπαγεωργίου Ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης με το μουσικό του ταίρι Μαρία Παπαγεωργίου  
Και σιγά σιγά το 'καναν πραγματικότητα. Ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης με τα τραγούδια του, μικρές ιστορίες δηλαδή, που με αξιοπρόσεκτα καλό στίχο βιογραφούσαν, άλλοτε μελαγχολικά κι άλλοτε με χιούμορ, ολόκληρη τη γενιά του. Η Μαρία Παπαγεωργίου, με μια φωνή ευρύτατης γκάμας, που της επιτρέπει να πειραματίζεται ακόμη και με τζαζ βοκαλισμούς, να ανοίγεται στη ροκ, να χρωματίζει με τη δική της προσωπικότητα όσα τραγούδια λέει, του Αλέξανδρου ή άλλων, αλλά κι όσα γράφει πότε πότε μόνη της.
«Ομορφοι και Ηττημένοι»
 
Ετσι έγιναν ένα ταλαντούχο δίδυμο που, συνδυάζοντας τα τραγούδια της δισκογραφικής τους συνεργασίας «Ομορφοι και Ηττημένοι» (Legend-Μικρός Ηρως), τα λίγο παλαιότερα του Αλέξανδρου (από το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ «Φυσάει εδώ αλλιώς ο αέρας» - Μικρή Αρκτος), αλλά και τα ολοκαίνουργια ακόμη ενός κοινού άλμπουμ υπό έκδοση, με άλλα αγαπημένα τους ελληνικά και ξένα τραγούδια σε δικές τους διασκευές, εμφανίζεται κάθε Σάββατο, μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου, στη μικρή μουσική σκηνή «Πυρήνας». Αν δεν τους ξέρετε ήδη, αξίζει να τους ανακαλύψετε.
 
Κι αν τους ξέρετε, διαβάστε πώς «χαρτογράφησαν» τη ζωή και τη γενιά τους, με το υγιές πείσμα δύο ανθρώπων που ήρθαν για να μείνουν. Οχι στην Αθήνα μόνο. Στη μουσική πρωτίστως.
Κατάγεστε κι οι δυο από την επαρχία. Στην Αθήνα πώς ήρθατε;
Αλ. Εμμ.: «Αφορμή ήταν οι ακροάσεις της Μικρής Αρκτου. Ηθελα να 'ρθω και νωρίτερα, κάποτε που έψαχναν στο "Σταυρό του Νότου" τραγουδιστές, αλλά δεν μ' άφησαν οι δικοί μου. Δεν είχα τελειώσει και τη σχολή μου, ΤΕΙ Δομικών Εργων. Ηρθα πάντως αποφασισμένος να μείνω».
Μ.Π.: «Εγώ ήρθα για να σπουδάσω οικονομικά. Οι γονείς μου μού έλεγαν το κλασικό: "Παιδί μου, και να θέλεις να γίνεις μουσικός, πάρε πρώτα ένα πτυχίο καλού-κακού"».
Μέχρι τότε είχατε ήδη κάνει εμφανίσεις;
Αλ.Εμμ.: «Εγώ έγραφα τραγούδια από τα 19 μου, αλλά δεν τα είχα παρουσιάσει ποτέ στις Σέρρες. Ντρεπόμουν και δεν μπορούσα να κρίνω αν είναι καλά ή χάλια. Στις Σέρρες ήμουν κυρίως "διασκευαστής" -όχι... διασκεδαστής. Επαιζα σε μπαράκια διασκευές: κιθάρα-πιάνο, Λοΐζο, Σαββόπουλο, Κατσιμιχαίους...».
Μ.Π.: «Εγώ έκανα κιθάρα από το Δημοτικό και, όταν έφτασα στην Γ' Γυμνασίου, ο δάσκαλος μ' έστειλε να παίζω και να τραγουδάω σε μια ταβέρνα. Ετσι έπιασα την πρώτη μου δουλειά. Επαιρνα 10.000 δραχμές! Μετά έπαιζα σε μουσικές σκηνές τα καλοκαίρια. Την ελληνική μουσική, πάντως, γενικώς άρχισα να την εκτιμώ απ' όταν κάναμε ελληνικό δίσκο με τον Αλέξανδρο. Μέχρι τότε τα ακούσματά μου, αν εξαιρέσεις τον Χατζιδάκι, ήταν κυρίως grunge: Nirvana, Pearl Jam και τέτοια...».
Ακούσματα
Ποιες ήταν οι επιρροές σας;
Μ.Π.: «Εμένα βασική επιρροή ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός μου. Εκείνος έπαιζε πιάνο κι εγώ, παρ' όλο που δεν άκουγα καθόλου ελληνική μουσική, πρώτα άρχισα να παίζω ένα τουμπερλέκι που μου είχαν πάρει οι γονείς μου. Οι δυο μας παίζαμε κάθε μέρα, με πάθος, το "Χαράτσι" του Νίκου Παπάζογλου».
Αλ.Εμμ.: «Εμένα μ' επηρέασε ο θείος μου ο Γιώργος, που έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε στην παρέα Λοΐζο, Σαββόπουλο, Χατζιδάκι, Θεοδωράκη. Θυμάμαι από μικρός να συγκινούμαι απίστευτα με όλα αυτά. Κάποια στιγμή, πήρα και μια κιθάρα και απευθύνθηκα κατ' αρχάς σ' αυτόν, για να μου μάθει τα πρώτα ακόρντα. Παίζαμε μαζί σε οικογενειακές γιορτές. Κι ύστερα, όταν εκείνος αγόρασε μπαγλαμά κι άρχισε τα ρεμπέτικα, έμαθα κι από εκεί πολλά».
Το γνωστότερο τραγούδι της συνεργασίας σας είναι «Η γενιά των 700 ευρώ». Τείνει να γίνει το αισιόδοξο δεδομένο...
Αλ.Εμμ.: «Αυτό το τραγούδι γράφτηκε όταν ακόμα ο βασικός μισθός ήταν πάνω από 700 ευρώ. Τώρα; Είναι σε πολύ δύσκολη φάση η γενιά μας. Είναι όμως μια γενιά που θεωρώ ότι θα προσπαθήσει να αλλάξει τα πράγματα. Θα ψάξει άλλους τρόπους για να επιβιώσει και να αντέξει στην ιστορία. Ισως επειδή γενικώς είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, βλέπω και ενθαρρυντικά πράγματα: άνθρωποι εγκαταλείπουν την αρχή του "φαίνεσθαι" που επικρατούσε μέχρι πρόσφατα, ασχολούνται με τα κοινά, διαμορφώνουν ουσιαστική πολιτική άποψη».
Μ.Π.: «Ετσι που 'χουν γίνει τα πράγματα, θέλω να πιστεύω ότι στις δουλειές θα μείνουν άνθρωποι που είναι πραγματικά ικανοί να τις κάνουν».
Το να παίζεις ξέροντας ότι θα πληρωθείς μόνο αν είναι αρκετά τα εισιτήρια, δεν είναι άδικο;
Αλ.Εμμ.: «Ετσι κι αλλιώς, όλοι της γενιάς μας έτσι παίζουμε».
Μ.Π.: «Κι ύστερα, μικρά μαγαζιά όπως ο "Πυρήνας" πώς να σε φωνάξουν με budget; Δεν μπορούν».
Πολιτική
Τι σκέφτεστε για ό,τι περνάμε ως χώρα;
Αλ.Εμμ.: «Οτι πρέπει να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε, αλλά όχι την παλιά μας ζωή. Να διεκδικήσουμε καινούργια πράγματα, καινούργιο ήθος στην πολιτική, καινούργιο οικονομικό σύστημα. Είναι κρίμα να παλεύουμε για να γυρίσουμε στον "υγιή καπιταλισμό", που δεν υπήρξε ποτέ υγιής».
Μ.Π.: «Αυτός είναι κι ο δικός μου φόβος, όταν βλέπω κινητοποιήσεις και αγανάκτηση. Από τη μια χαίρομαι που αντιδρούμε κι από την άλλη αναρωτιέμαι κατά πόσον είναι όλοι αποφασισμένοι να αλλάξουν ή απλώς κάποιοι παλεύουν να εξασφαλίσουν ό,τι είχαν και πριν. Θεωρώ βασικό να διεκδικούμε ν' αλλάξει η ποιότητα ζωής μας προς το καλύτερο».
Πολιτικά σάς εκφράζει κάτι;
Μ.Π.: «Οχι».
Αλ.Εμμ.: «Οχι ακριβώς. Περνάμε μια φάση, στην οποία θεωρώ ότι θα 'πρεπε να ξαναμελετήσουμε σε βάθος τον Μαρξ, χωρίς να τον ερμηνεύουμε με παρωπίδες».
Το θολό τοπίο δεν αναχαιτίζει δύο ανθρώπους, έστω και αν αγαπούν ό,τι κάνουν;
Μ.Π.: «Οχι βέβαια. Τους δυσκολεύει περισσότερο και τους κάνει πιο προσεκτικούς, γιατί ξέρουν πως δεν έχουν περιθώριο να κάνουν μια μέτρια δουλειά».
Αλ.Εμμ.: «Θα αναχαιτίσει όποιον ήθελε να μπει στο μουσικό χώρο γιατί έβλεπε λάμψη και χρήμα. Εγώ προσωπικά μπήκα με τα μπούνια σ' αυτό, απλώς γιατί δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Δεν θα με σταματήσουν τώρα οι δυσκολίες».

Newsletter

Σαν σήμερα...

1899 | 

Βούλγαροι κομιτατζίδες οι οποίοι κρύφτηκαν στο δάσος έξω από την Μονή του Τιμίου Προδρόμου απήγαγαν τον Ηγούμενο της μονής γέροντα Χριστόφορο ιεροδιδάσκαλο, που επέστρεφε από τις Σέρρες. Μετά από οκτώ ημέρες ταλαιπωρίας ο Χριστόφορος απελευθερώθηκε αφού πρώτα καταβλήθηκαν από τη Μονή λίτρα 300 λίρες Τουρκίας.

1916 | 

Σε ηλικία 94 χρονών πέθανε ο ιερομόναχος Χριστόφορος ο κατά κόσμον Χριστόδουλος Δημητριάδης. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Δίδαξε ως δάσκαλος στη Αλιστράτη, στην Μονή Ιβηρων, στο Μελένικο το 1863, στις Σέρρες (1868-1870), στην Ιερατική Σχολή του Τιμίου Προδρόμου (σχολάρχης έως το 1879) και στην Αθωνιάδα Σχολή. Το 1892 εκλέχθηκε ηγούμενος του μοναστηριού του Τιμίου Προδρόμου έως το 1904. Το 1903 εξέδωσε την ιστορία της μονής με τίτλο «Προσκυνητάριον της εν Μακεδονία παρά τη πόλει των Σερρών Σταυροπηγιακής Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου»

1921 | 

Έδωσε παράσταση στις Σέρρες ο καραγκιοζοπαίκτης Νικόλαος Ξυδιάς, με τιμή εισιτηρίου 2 δρχ. Η παράσταση ήταν «…έκτακτος, τιμητική και… υπέρ του καραγκιοζοπαίκτου»!

1932 | 

Στο κινηματοθέατρο «Διονύσια» προβλήθηκε η ταινία «Τα εγκληματικά χέρια του Ορλάκ» με τον Κόνρατ Φάϊτ.

1941 | 

Οι Βούλγαροι κατακτητές ανατίναξαν το Ηρώο της πόλης του Σιδηροκάστρου και κατέστρεψαν την εντοιχισμένη πλάκα στο Γυμνάσιο στην οποία υπήρχε η επιγραφή: «Ελληνικά Εκπαιδευτήρια Σιδηροκάστρου» για να μην υπάρχει τίποτε το ελληνικό στην πόλη.

1977 | 

Απεβίωσε ο Μίμης Στεφανίδης. Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1904 και συμμετείχε από την εφηβική του ηλικία σε μουσικά σχήματα του «Ορφέα». Διετέλεσε Γ. Γραμματέας του Ομίλου και Πρόεδρός του (1969-74). Το 1972 ίδρυσε την παιδική μαντολινάτα του συλλόγου και πρωτοστάτησε στην ανασύσταση της μπάντας του Δήμου. Πέθανε απρόσμενα κατά την διάρκεια εκφώνησης επικήδειου λόγου για τον θάνατο μαθητή μαντολινίστα στο Μητρούσι Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες