Πρωτοσέλιδο

Έκθεση Χαρακτικής στον εικαστικό χώρο Αρμός

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
  Εγκαινιάζεται το Σάββατο 26 Νοεμβρίου στις 8:00 το βράδυ στον εικαστικό χώρο Αρμός έκθεση Χαρακτικής με έργα σύγχρονων Ελλήνων Χαρακτών και Ζωγράφων.
 Τα έργα αποτελούν μέρος της συλλογής «Ιχνήλατον» και θα εκτίθενται στον «Αρμό» μέχρι10 Δεκεμβρίου 2011.
 Στην έκθεση συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:
ΑΓΓΕΛΕΤΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ-ΒΕΡΝΑΔΑΚΗ-ΓΟΥΡΖΗΣ-ΓΡΑΒΒΑΛΟΣ-ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ-ΚΑΝΙΑΡΗΣ-ΚΑΡΡΑΣ-ΜΑΡΚΟΥΛΑΚΗΣ-ΜΙΓΑΔΗΣ-ΜΠΟΤΣΟΓΛΟΥ-ΝΙΚΟΛΑΟΥ-ΟΛΥΜΠΙΟΥ-ΠΑΠΑΔΟΠΕΡΑΚΗ-ΠΑΠΟΥΤΣΙΔΗΣ-ΠΡΑΣΙΝΟΣ-ΣΑΝΤΑΜΟΥΡΗΣ-ΣΑΡΑΚΑΤΣΙΑΝΟΣ-ΣΙΑΤΕΡΛΗ-ΣΤΕΦΑΝΟΥ-ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ-ΦΑΣΙΑΝΟΣ
 
 Χαρακτική είναι η τέχνη της εγχάραξης μιας σκληρής επίπεδης, κυλινδρικής ή άλλου είδους επιφάνειας με σκοπό την δημιουργία διακοσμητικών σχεδίων σ' αυτήν την επιφάνεια. Για παράδειγμα, οι αρχαίοι σφραγιδόλιθοι και οι αρχαίες επιγραφές σε στήλες αποτελούν τα πρώτα χαρακτικά έργα της ανθρωπότητας.
 
Σήμερα, συνήθως με τον όρο χαρακτική αναφερόμαστε στην εγχάραξη σχεδίων και συμβόλων σε μια επιφάνεια, η οποία κατόπιν θα χρησιμεύσει ως πλάκα για την παραγωγή αντιτύπων σε χαρτί. Το έργο (αντίτυπο σε χαρτί ή άλλο μέσο) που δημιουργείται κατ' αυτόν τον τρόπο αποκαλείται χαρακτικό.
 
Ανάλογα με το υλικό της πλάκας, γίνεται λόγος για ξυλογραφία (χαρακτική στο ξύλο), για χαλκογραφία (χαρακτική στον χαλκό), λιθογραφία (χαρακτική στην πέτρα), κ.λπ. Η γαλλικής προέλευσης λέξη γκραβούρα είναι ένας άλλος κοινός όρος για χαρακτικά έργα (συνήθως χαλκογραφίες).
 
Η ξυλογραφία αποτελεί την αρχαιότερη τεχνική χαρακτικής και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους Κινέζους για την εκτύπωση σχεδίων σε υφάσματα και, από τον 6ο αι. μ.Χ., για την εκτύπωση σχεδίων στο χαρτί. Η ξυλογραφία χρησιμοποιήθηκε πολύ αργότερα (τον 14ο αι. μ.Χ.) στην Ευρώπη για την εκτύπωση θρησκευτικών εικόνων. Μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας με κινητά στοιχεία από τον Γουτεμβέργιο, η ξυλογραφία χρησιμοποιήθηκε για την ένθεση εικόνων σε βιβλία.
 
Τον 15ο αι., ανακαλύφθηκε η χαλκογραφία, και τον 18ο αι. η λιθογραφία. Με την λιθογραφία είναι δυνατή η ανατύπωση ολόκληρων ζωγραφικών έργων και η χρήση της εξαπλώθηκε κατά τον 20ό αι., καθώς αυξήθηκε η ζήτηση για ζωγραφικά έργα υπογεγραμμένα από διάσημους καλλιτέχνες. Ο κίνδυνος να εκφυλιστεί η τέχνη της χαρακτικής σε συστηματική εξαπάτηση του κοινού, οδήγησε τους γάλλους χαράκτες να δώσουν το 1964, τον ακόλουθο ορισμό του χαρακτικού:
«Ως χαρακτικά θεωρούνται οι πρωτότυπες εστάμπες και λιθογραφίες που έχουν τυπωθεί από μια ή περισσότερες πλάκες, με οποιαδήποτε τεχνική, εκτός από τις μηχανικές και φωτομηχανικές μεθόδους, εφόσον το σχέδιο, η χάραξη και η εκτύπωση αποτελούν έργο του ίδιου καλλιτέχνη. Μόνο τα χαρακτικά που πληρούν αυτούς τους όρους έχουν το δικαίωμα να ονομάζονται "πρωτότυπα".»
Η οξυγραφία είναι μέθοδος χαρακτικής, σύμφωνα με την οποία ένα ισχυρό οξύ κόβει τα μη προστατευμένα μέρη μιας επιφάνειας μετάλλων για να δημιουργήσει ένα σχέδιο στο μέταλλο. Μαζί με τη χάραξη είναι η σημαντικότερη τεχνική για τις παλαιές κύριες τυπωμένες ύλες και παραμένει ευρέως χρησιμοποιημένο σήμερα. Άλλες τεχνικές χαρακτικής είναι η τσιγκογραφία (εγχάραξη σε πλάκα ψευδαργύρου με την βοήθεια χημικών μέσων) και η φωτοτσιγκογραφία (φωτογραφική προσβολή πλάκας ψευδαργύρου· χρησιμοποιήθηκε πολύ για την αναπαραγωγή εικόνων σε έντυπα ευρείας κυκλοφορίας, π.χ. εφημερίδες).
 
Μέχρι την ανακάλυψη της φωτογραφίας και της εκτύπωσης offset, με την χαρακτική στο χέρι γίνονταν η δημιουργία πλακών για την αναπαραγωγή εικόνων σε βιβλία, γραμματόσημα, κ.λπ. Σήμερα, η χαρακτική στο χέρι έχει περιοριστεί στην παραγωγή εικαστικών έργων, την διακόσμηση καλλιτεχνικών βιβλίων, που συνήθως κυκλοφορούν σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, καθώς και την παραγωγή μητρών για την εκτύπωση χαρτονομισμάτων.
 
Στην Ελλάδα, η σύγχρονη χαρακτική έκανε την εμφάνισή της στα μέσα του 19ου αι., αλλά έλαβε τον χαρακτήρα καλλιτεχνικής δημιουργίας αργότερα, στα χρόνια του Μεσοπολέμου, από τους πολύ γνωστούς χαράκτες Δημήτρη Γαλάνη και Γιάννη Κεφαλληνό.
Ο εικαστικός χώρος Αρμός με την έκθεση αυτή αποβλέπει στην ευρύτερη δυνατή επαφή του κοινού με την Ελληνική Χαρακτική και τους σύγχρονους Έλληνες Χαράκτες.
Η αίθουσα θα είναι ανοικτή καθημερινά 6:30 με 9:30μ.μ
Η έκθεση θα λειτουργεί παράλληλα από 1 Δεκεμβρίου και στο καφέ Μπρίκι.
 

Φωτογραφίες:


Newsletter

Σαν σήμερα...

1864 | 

Ο Ι. Βρατσάνος, Έλληνας υποπρόξενος στις Σέρρες έγραφε προς την ελληνική κυβέρνηση για τις τουρκικές αυθαιρεσίες απέναντι στους έλληνες εμπόρους και βιοτέχνες των Σερρών λέγοντας: «…η Διοίκησις Σερρών προέβη εις παν είδος αυθαιρεσίας κατά των υπηκόων Ελλήνων επί τρία όλα έτη, ήτοι παρανόμους φυλακίσεις και φορολογίας, ξυλισμούς και διαφόρους άλλας κακώσεις…».

1894 | 

Καταρτίστηκε και ψηφίσθηκε από τη γενική συνέλευση των χριστιανών κατοίκων της Τζουμαγιάς (Ηράκλειας) ο «Κανονισμός» της Ελληνικής Κοινότητας.

1913 | 

Σύμφωνα με δελτίο επιτροπής προσφύγων που βρίσκονταν στη Θεσσαλονίκη είχαν καταγραφεί 1.401 πρόσφυγες από τις Σέρρες ενώ, και σύμφωνα με το ίδιο δελτίο, την ίδια εποχή οι άστεγοι στην πόλη των Σερρών, Χριστιανοί και Μωαμεθανοί, έφθαναν τους 15.000.

1935 | 

Στο θερινό κινηματογράφο «Όαση» προβλήθηκε η ταινία «Επίγειος παράδεισος» με την Άννυ Όντρα.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες