Πρωτοσέλιδο

Τα "αγλαά τέκνα του Κεμάλ- Του Γ.Ρωμανίδη

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Τα «αγλαά» τέκνα του Κεμάλ

« Ο Μουσολίνι ήταν ο πρώτος  μαθητής του Κεμάλ και εγώ είμαι ο δεύτερος μαθητής του» ομολόγησε ο Χίτλερ, όπως μας το πληροφορεί ο Φαλίχ Αταγί

«Ο κοροναϊός θα περάσει, η Τουρκία πότε;».

Αφορμή μας ο χαρακτηρισμός  των Ελλήνων ως «Ναζιστές» από τον  Ερντογάν, επειδή υπερασπιζόμαστε  τα σύνορά μας. Διαβάζοντας τον Στέφαν Ίριχ στο έργο του «Ατατούρκ και Ναζί: δάσκαλος και μαθητές στην  εφαρμογή του ολοκληρωτισμού» διαπιστώνουμε τον πραγματικό δάσκαλο του Ναζισμού. Μας ενέπνευσε ο Κεμάλ, γι αυτό για μένα ήταν «το φωτεινό άστρο». Είπε ο Χίτλερ.  Άντλησαν πολλά τουρκικά διδάγματα οι Ναζί. Και διαμόρφωσαν μιαν απολιθωμένη εικόνα του  μετά το 1908, ο οποίος μεταβλήθηκε σε χρόνιο πυρετό. Ήταν το παράδειγμα προς μίμηση. Από το 1909 ο Κάϊζερ δήλωνε :«όποιος πειράξει την Τουρκία αυτομάτως γίνεται και εχθρός της Γερμανίας». Για τους απελπισμένους Γερμανούς, κυρίως μετά το 1919 αποτελούσε ένα είδος «παιδικής χαράς», όπου μπορούσαν να αφήσουν να ξεσπάσει η οργή τους κατά της Αντάντ. Ήταν ο καθρέφτης της κατάστασης της Γερμανίας. Το 1922 «λέγανε προστασία μειονοτήτων και εννοούσαν πετρέλαιο».  Οι Nαζί μεγάλωσαν με την Τουρκία. Ήταν το πνευματικό τους όπλο. Οι ναζί την είχαν σε περίοπτη θέση. Στα χρόνια του πρώιμου ναζισμού ολόκληρη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ήταν «διαποτισμένη με Τουρκία». Ήταν αεί παρούσα και ασκούσε σαγήνη στους Ναζί και σύμπνοια. Προέβαιναν σε εορταστικές εκδηλώσεις που συμβόλιζαν την εγγύτητα και τη νοητική κοινότητα των δύο κινημάτων, του Κεμαλισμού και του Ναζισμού. Είχαν ιδεολογική διαχρονική φιλία. Τόνιζαν την ένοπλη αδελφοσύνη του Κεμάλ και του Χίτλερ. Τόνιζαν ακόμη και την καταγωγή τους. Και οι δύο ήταν γιοί τελωνειακών και οι δύο από την περιφέρεια του Έθνους τους κι όχι πρωτευουσιάνοι. Γι αυτό αποκαλούνταν «γιοί της μεθορίου». Η αγιολογία, η εξύμνηση και η ευλάβεια, αποτελούσε μία μόνο πτυχή των αφηγήσεων του Κεμάλ στο Γ΄Ράϊχ. Η εξύμνηση του Κεμάλ ήταν αδιάκοπη. Η Γερμανία βρισκόταν στο ίδιο ιδεολογικό σύμπαν με την Τουρκία.

   Ο Ερντογάν είναι ένα κακομαθημένο παιδί της Ιστορίας. Απόκτησε ανοσία από τα λάθη του. Θεώρησε την Ελλάδα ευάλωτο θήραμα. Λησμονεί πως, όσα πέτυχαν οι πρόγονοί του δολοφόνοι, ήταν με τις πλάτες των Ευρωπαίων. Είναι ο μόνος αρχηγός κράτους που ωρύεται κατά πάντων, λυσσά, φρυάτει, είναι χθόνιος,  για να χραπανίσει ψιλά(=να οικονομήσει).  Και οι Ευρωπαίοι δυστυχώς τον χαϊδεύουν ακόμη και του γεμίζουν τις χούφτες. Αγνοεί πως η ιστορία δεν διαμορφώνεται από οπισθοδρομικές μάζες, αλλά από μικρές ομάδες προοδευτικών νεωτεριστών.

    Ευτυχώς η κυβέρνησή μας ,με το «δρομέον βήμα» των μέτρων της, του έκοψε την (κατη)φόρα, έχοντας υπόψη της τον Χάρη Τσιρκινίδη: «Στον εχθρό, για να τον αντιμετωπίζεις, πρέπει να εφαρμόζεις κάπου κάπου τις δικές του μεθόδους. Χιλιάδες χρόνια ζούσαμε στην Ανατολή, αλλά δεν αποκτήσαμε λίγη ανατολίτικη πονηριά. Είμαστε ανοιχτόκαρδοι». (Κόκκινο ποτάμι). Θα κλείσομε την απάντησή μας αυτή στον ψευτοσουλτάνο με δύο απόψεις του (Χαράρι)  1) «Το δυστοπικό όραμα των Ναζί και του Κεμάλ δεν κατέρρευσε από μόνο του. Ηττήθηκε από τα μεγάλα οράματα του Σοσιαλισμού και του Φιλελευθερισμού» και 2) «Οι μεγάλες επιδημίες μπορούν να απειλήσουν την ανθρωπότητα μόνο αν τις δημιουργήσει η ίδια, υπηρετώντας κάποια αδίστακτη ιδεολογία». Η μοναδική μεγάλη σταθερά της ιστορίας είναι ότι όλα αλλάζουν. Η εποχή μας είναι ανθρωπόκαινος. Και μεις θα αλλάξουμε μετά την επιδημία. Για την ώρα «Θα κάτσω σπίτι» μέλπει ένας αοιδός μας.

Αγλαός =χαρούμενος, φωτεινός. (Όμως μόνο φωτεινά δεν είναι).

Newsletter

Σαν σήμερα...

1875 | 

Από την εφημερίδα «Ερμής» Θεσ/νίκης: «Μανθάνομεν ότι εν Σέρραις επήλθε ποθητή σύμποινια μεταξύ των αντιπάλων εκεί μερίδων. Επιδοκιμάζομεν μετά χαράς τους γενναίους τούτους αντιπάλους ήτινες γνωρίζουσι να θυσιάζουσι τας ιδιαιτέρας των φιλοτιμίας επί του βωμού της πατρίδος. Οι εν Σέρραις δεν ηδύνατο να εύρωσι καταλληλότερον καιρόν ομονοίας ή σήμερον, ότε απέκτησαν τον διακεκριμένον μεταξύ των Ελλήνων κληρικών Φιλόθεον Βρυέννιον ποιμενάρχην αυτών».

1907 | 

Απεβίωσε ο καταγόμενος από τις Σέρρες Μητροπολίτης Νευροκοπίου Θεόδωρος Βασματζίδης. Γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1867. Σπούδασε στο Διδασκαλείο του Μαρούλη (1882-1885) αφού δίδαξε ως δάσκαλος για μικρό χρονικό διάστημα, το 1890 εισήχθη στη θεολογική Σχολή Χάλκης. Το 1894 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1897 ιερέας. Ως αρχιμανδρίτης διορίστηκε Αρχιερατικός Επίτροπος Εφέσου και Περάμου της επαρχίας Κυζίκου. Το 1902 επέστρεψε στη πόλη των Σερρών και δίδαξε θρησκευτικά στο Γυμνάσιο. Στις 23-10-1903 εκλέχθηκε Μητροπολίτης Νευροκοπίου. Από την θέση αυτή συνεργαζόμενος με το Ελληνικό Προξενείο Σερρών αγωνίστηκε με πνεύμα αυτοθυσίας υπέρ ελληνοχριστιανικών ιδεών. Όμως, στις 22 Αυγούστου 1906 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Μελενίκου θέση την οποία δεν αποδέχθηκε και γι’ αυτό και υπέβαλε την παραίτηση του.

1913 | 

Από τις Σέρρες έλληνας στρατιώτης απέστειλε γράμμα στους δικούς του όπου μεταξύ των άλλων ανέφερε: «…Περί Σερρών δεν γράφω τίποτα, διότι το εναπομείναν μετά την καταστροφήν τμήμα δεν δύναται να ονομασθή πόλις!!…».

1930 | 

Ξεκίνησαν στην Αλεξανδρούπολη οι Η΄ Πανθρακικοί αγώνες οι οποίοι ολοκληρώθηκαν στις 17 του μηνός. Στους αγώνες αυτούς πήρε μέρος ο σύλλογος «Ορφεύς» Σερρών, που όμως κατατάχθηκε προτελευταίος από έξι συνολικά συλλόγους, συγκεντρώνοντας μόνο 13 βαθμούς.

1931 | 

Ο Τάκης Γκισκόπουλος έγραφε στο Περιοδικό «Οικογένεια»: «Την 15 Αυγούστου συναντήθησαν εις φιλικόν ποδοσφαιρικό αγώνα εν τω γηπέδω της «Φιλοπροόδου Νεολαίας» αι ομάδες «Άρης» Σερρών μετά «Φιλοπροόδου Νεολαίας» Πενταπόλεως. Κατόπιν ωραίου και τεχνικού αγώνος, νικήτρια ανεδείχθη η πρώτη δια τερμάτων 1 – 0. Ο εκ Σερρών κληθείς διαιτητής κ. Γεώργιος Σκουταρόπουλος υπήρξε άριστος».

1935 | 

Η φιλαρμονική του Ομίλου «Ορφέα», με διευθυντή τον Γ. Βαΐου, πήρε μέρος στις τελετές έναρξης και λήξης των Γ΄ Παμμακεδονικών Αγώνων στίβου που πραγματοποιήθηκαν στο Δημοτικό Γυμναστήριο Σερρών.

1942 | 

Επέστρεψε στη Νιγρίτα ο μητροπολίτης Κωνσταντίνος ο οποίος απελάθηκε βίαια από τους βουλγάρους στις 5 Ιουνίου του 1941. Αρχικά είχε καταφύγει στη Νιγρίτα και ύστερα από μερικές μέρες αναχώρησε για την Θεσσαλονίκη και από εκεί κατά προτροπή του γενικού διοικητή Ραγκαβή μετέβη στην Αθήνα για να κατατοπίσει την ελληνική κυβέρνηση για την πραγματική κατάσταση και όλα όσα φοβερά συνέβαιναν στην Ανατολική Μακεδονία. Στη συνέχεια συμμετείχε ενεργά στην Επιτροπή των Μακεδόνων και Θρακών μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού του 1942.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες