Πρωτοσέλιδο

Z. Μητλιάγκας : Δύο λόγια για την Νινέτα

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

 

Αγαπητοί μου συνδημότες,

 

Λέμε σήμερα μέσα σε απέραντη θλίψη, το τελευταίο αντίο στην μοναδική και αξιολάτρευτη Νινέτα.

Τη Νινέτα της δημιουργίας, της προσφοράς, της ανθρωπιάς και της ανιδιοτέλειας.

Την Νινέτα που μαζί με τον εξαίρετο φίλο και κοινωνικά ωφέλιμο Σάκη Φραγκεδάκη δημιούργησαν μια οικογένεια με πληρότητα στον ιδιωτικό της βίο και με σπουδαία παρουσία και προσφορά στη Σερραϊκή κοινωνία.

Υπέροχη σαν σύζυγος, ιδανική σαν μητέρα, αξιολάτρευτη σαν γιαγιά αποχαιρετά τους δικούς της όπως το ήθελε η αδυσώπητη μοίρα. Ένα κενό με την απουσία της που δεν γεμίζει με τίποτα.

Μια μακρόχρονη προσωπική ,οικογενειακή και κοινωνική σχέση με ωθούν  να πω δυο λόγια στο τελευταίο της ταξίδι.

Λόγια που δύσκολα βγαίνουν λόγω της ανείπωτης θλίψης και λόγια αδύναμα να αποδώσουν σωστά την πολύμορφη παρουσία και δράση της.

          Στα του ιδιωτικού  και οικογενειακού βίου, μιας και είναι άβατος προσωπικός τόπος,  δεν θα αναφερθώ.

Όμως νιώθω επιτακτική την ανάγκη, σε αυτό το τελευταίο αντίο, να πω δύο λόγια για την δράση και προσφορά της μέσα στην κοινωνία μας.

Αρχικά, μέσα από ομάδες γυναικών και κυρίως μέσα από την Ένωση Γυναικών Ελλάδος (ΕΓΕ) ανέπτυξαν ένα σπουδαίο κύκλο προβληματισμών και δραστηριοτήτων για την καλύτερη πορεία της κοινωνίας μας.

Αποτέλεσμα αυτών των προβληματισμών και του ενδιαφέροντος για έμπρακτη  υλοποίηση  αυτών των οραματισμών,   ήταν με πρωταγωνιστή τη Νινέτα, τη Μίτσα και μια αξιόλογη ομάδα γυναικών ήταν η ίδρυση και η λειτουργία του θεσμού “Σπίτι της Γυναίκας”. Μια σπουδαία κοινωνική δραστηριότητα για τη γυναίκα και τα προσωπικά και οικογενειακά της προβλήματα, με επιστημονική βοήθεια αλλά και με ποικιλόμορφη προσφορά στις κακοποιημένες γυναίκες και στα οικογενειακά τους προβλήματα. Στις μέρες μας λειτουργεί σαν μια εξαιρετική κοινωνική δομή του Δήμου, με πολύ μεγάλη δραστηριότητα και προσφορά.

Ο θεσμός “Γυναικεία Δημιουργία” αποκλειστική έμπνευση και υλοποίηση της αλησμόνητης Νινέτας, εξώθησε ένα πλήθος γυναικών στην καλλιτεχνική δημιουργία με υπέροχα δημιουργήματα, παρουσιαζόμενα σε ετήσια έκθεση και έδειξε ολοφάνερα τον δημιουργικό δυναμισμό του γυναικείου φύλλου και ακόμα το πόσο χάνει η κοινωνία μας με τον παραγκωνισμό και την απαξίωση του σπουδαιότερου δυναμικού της κοινωνίας μας, της γυναίκας και της γυναικείας δημιουργικότητάς.

Και πόσες άλλες δραστηριότητες με ανθρωπιά και ανιδιοτέλεια κύρια προς  τους αδύναμους της κοινωνίας μας.

 

Τί να πρωτοπώ!!!

Στον ξεχωριστό φίλο μου και σύντροφο της ζωής της Σάκη, στα υπέροχα παιδιά της και στους συντρόφους τους και στα λατρεμένα εγγονάκια της έχω να πω ότι είναι βαθιά η οδύνη της μνήμης της Νινέτας που έφυγε. Όμως η εξαίσια παρουσία δημιουργικότητα ,δραστηριότητα και προσφορά στην οικογένεια της και σε όλη την κοινωνία μας είναι το μεγαλύτερο βάλσαμο στον πόνο και το σπουδαιότερο μάθημα σωστής προσωπικής και κοινωνικής πορείας στην από και πέρα ζωή σας.

Κλείνοντας αυτόν τον χαιρετισμό, αλησμόνητη και αξιολάτρευτη Νινέτα, σου ζητώ και μια προσωπική χάρη. Εκεί στον άλλο κόσμο που θα πας θα βρεις και μια εξαίρετη φίλη σου και συνδημιουργό στην κοινωνική και πολύτιμη δράση σας. Θα συναντήσεις την Μίτσα, την μάνα των παιδιών μου και την αξιολάτρευτη σύντροφο της ζωής μου. Σε παρακαλώ να της πεις και να ξέρετε και οι δύο σας, σ' αυτήν την αιώνια πλέον παρέα σας, ότι το κενό σας δεν αναπληρώνεται με τίποτα. Μας στηρίζει όμως, μας παρηγορεί και μας δίνει δύναμη να συνεχίζουμε η αλησμόνητη καλοσύνη σας, η κοινωνική προσφορά σας και η πλήρης ανιδιοτέλειας

Καλό Ταξίδι,

Μοναδική, αλησμόνητη και αξιολάτρευτη Νινέτα


Newsletter

Σαν σήμερα...

1185 | 

Έγινε μάχη στο Δημητρίτσι. Αναμετρήθηκαν οι στρατοί των Βυζαντινών και των Νορμανδών. Στην αρχή οι Νορμανδοί αντιμετώπισαν με θάρρος την επίθεση και η έκβαση της μάχης είχε αρκετές διακυμάνσεις, αλλά στο τέλος υποχώρησαν μπροστά στην υπερβολική ανδρεία του βυζαντινού στρατού και τράπηκαν σε φυγή. Οι Βυζαντινοί συνέλαβαν και σκότωσαν πολλούς και άλλους τους έσυραν βίαια στο Στρυμόνα.

1929 | 

Έγιναν τα εγκαίνια του «νεόδμητου γυμνασίου» που δεν ήταν άλλο από το πριν μερικούς μήνες πυρπολημένο (11 Μαρτίου 1929), το οποίο είχε κιόλας επισκευασθεί και ξαναβαφεί, για να αρχίσει και πάλι τη λειτουργία του.

1940 | 

Στη μοναδική εφημερίδα, το «Σερραϊκόν Βήμα» που εξακολουθούσε να κυκλοφορεί κατά τακτά χρονικά διαστήματα, αναφέρονταν τα εξής: «Το «Κρόνιον» λειτουργεί κανονικώς», ενώ συνεχίζονται οι έρανοι για την «Πυτζάμα των τραυματιών μας» και γίνεται έκκληση σε όσους Σερραίους έχουν και μπορούν, να προσφέρουν μπαστούνια για τους τραυματίες μας».

1951 | 

«Ο έρανος της φανέλλας του στρατιώτου εσημείωσεν εξαιρετικήν επιτυχίαν. Το συλλεγέν ποσόν υπερέβη τα 500 εκατομμύρια δραχμών. Εις τας Σέρρας συνεκεντρώθη ποσόν 68 εκατομ.»

1965 | 

Η εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» έγραψε: «Ψυχροί άνεμοι πνέουν από των πρωινών ωρών σήμερον εις ολόκληρον τον νομόν μας. Παρά την επικρατούσαν «λιακάδα» η θερμοκρασία εις την πόλιν εσημείωσεν αισθητήν πτώσιν. Εν τω μεταξύ πυκνή χιών εκάλυψε τα ορεινά υψώματα πέριξ του χωρίου Άνω Βροντού - επαρχίας Σιντικής. Το ψύχος εις την εν λόγω περιοχήν είναι δριμύτατον».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες