Πρωτοσέλιδο

Από τον θαυμασμό για τον Πούτιν στις… κότες της διπλωματίας

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Πώς ο «έρωτας» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μετατράπηκε σε οργή και με την τελευταία δήλωση Κοτζιά είναι σίγουρο ότι θα λειτουργήσει και ως μοχλός για την οριστική ρήξη.
Είναι Ιούνιο του 2015. Τρία χρόνια πριν και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ζει το μύθο της. Ρήξη με τους δανειστές, έξοδος από το ευρώ, «εισβολή» στην Τράπεζα της Ελλάδος, στάση πληρωμών και σκέψεις για εκτύπωση χρήματος.

Είναι τότε που ο Αλέξης Τσίπρας αναζητά εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας. Λεφτά για να πληρώσει την τρόικα χωρίς άλλα μνημόνια. Καταφεύγει στην Κίνα, αναζητά πετρέλαιο στο Ιράν, ενδεχομένως και φθηνά προϊόντα στη Βενεζουέλα σ’ εκείνο το ταξίδι του Νίκου Παππά στη Νότια Αμερική, μαζί με τον δικηγόρο των off shore Αρτέμη Αρτεμίου.

Δεν θα μπορούσε να λείψει από τη λίστα των υποψηφίων «σωτήρων» της χώρας η Ρωσία. Το «ξανθό γένος» που πάντα λειτουργούσε σαν σανίδα σωτηρίας ήταν το ιδανικό για την περίσταση, για την εφαρμογή ενός «σχεδίου Β». Και το αριστερό παρελθόν της κυβέρνησης, το δέος που αισθάνονταν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του μπροστά στη θέα του Κρεμλίνου και του Βλ. Πούτιν, λειτουργούσε ως «αφροδισιακό», ως το ιδανικό αίσθημα για ένα deal με τους παραδοσιακούς συμμάχους.

Το ταξίδι στη Μόσχα εκείνη την περίοδο είναι ένα καλό πρώτο βήμα για να γίνουν οι απαραίτητες γνωριμίες.

Ο Τσίπρας μιλά στο Κρεμλίνο και στέλνει μήνυμα στους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ λέγοντας: «Βρισκόμαστε στη μέση μιας μεγάλης φουρτούνας, αλλά ως λαός της θάλασσας ξέρουμε να βγαίνουμε από φουρτούνες. Είμαστε ένας λαός που δεν φοβάται να ανοιχτεί σε μεγάλα πελάγη». Ολοι κατάλαβαν ότι είχε πάντα στο μυαλό του ένα εναλλακτικό κανάλι χρηματοδότησης.

Και συνεχίζει για τη Ρωσία: «Η Ελλάδα επιδιώκει να γίνει γέφυρα συνεργασίας και κόμβος εμπορίου πολιτιστικών και οικονομικών ανταλλαγών στο σταυροδρόμι τριών Ηπείρων. Θα επιδιώξουμε να καταστούμε γέφυρα συνεργασίας με παραδοσιακούς φίλους όπως η Ρωσία αλλά και να αναπτύξουμε την συνεργασία με νέους».

Το πρόβλημα της κρίσης δεν είναι ελληνικό, αλλά ευρωπαϊκό, σημείωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλ.Πούτιν, συμφωνώντας με τη θέση του έλληνα πρωθυπουργού. Απαντώντας μάλιστα σε σχετική ερώτηση στο πλαίσιο του Φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη, είπε χαμογελώντας ότι «το πρόβλημα το έχουν οι πιστωτές, και όχι η Ελλάδα».

Τότε είχαν υπογραφεί και τρεις συμφωνίες:

– Ένα κείμενο δράσης και συνεργασίας Ελλάδας – Ρωσίας για το 2015, όπου θα περιγράφεται το πλαίσιο οικονομικών και εμπορικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών

– Κοινή διακήρυξη των δύο χωρών για τα 70 χρόνια από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

– Ανακήρυξη του 2016 ως έτος Ελλάδας – Ρωσίας, με διάφορες πολιτιστικές ανταλλαγές και συνεργασίες.


Newsletter

Σαν σήμερα...

1878 | 

(Σάββατο) Τρεις Κιρκάσιοι, έφιπποι και οπλισμένοι, μισή ώρα πριν το χωριό Χούμκος (Χουμνικό), συνέλαβαν Χουμκιώτες (Χουμνικιότες), Τζιτζινούς (Σιτοχωρίτες) και Ζερβοχωριανούς που επέστρεφαν από το εβδομαδιαίο παζάρι της Νιγρίτας και τους λήστεψαν. Μεταξύ των συλληφθέντων ήταν και ο γιατρός Νικόλαος Βυρβισριστόπουλος, του οποίου κινδύνεψε ακόμη και η ζωή.

1908 | 

Σε έκθεσή του ο Μητροπολίτης Μελενίκου Αιμηλιανός Δάγγουλας αναφορικά με τις βιαιότητες του Βουλγαρικού κομιτάτου τον μήνα Ιανουάριο 1908 ανέφερε: «Συμμορία βουλγαρική έκαυσε τα λουτρά μετά του χανίου της Μαρικώστενας».

1934 | 

Στο «Πάνθεον» παιζόταν η ταινία «Δράγα Μεσσίνα» 9η μοιραία βασίλισσα της Σερβίας, με την Πόλα Νέγκρι.

1934 | 

Στο αριστοκρατικό ζαχαροπλαστείο Χριστοδούλου «χειροκροτείται η αοιδός κλασικής μουσικής» Ολυμπία Δαζέα, ενώ κάθε βράδυ στο ίδιο κέντρο «χειροκροτείται η γνωστή σουμπρέττα του μουσικού θεάτρου Καίτη».

1937 | 

Στον κινηματογράφο «Πάνθεον» προβάλλονταν η ταινία «2ον Γραφείον αντικατασκοπίας» με τους Ζαν Μυρά - Βέρα Κορέν - Ζαν Γκαλάν.

1950 | 

Απεβίωσε ο Γάϊος Λαζάρου. Γεννήθηκε στο Μελένικο το 1876. Τα πρώτα γράμματα τα διδάχθηκε στη δημοτική σχολή και στο Ημιγυμνάσιο Μελενίκου. Στη συνέχεια φοίτησε στο Γυμνάσιο Σερρών και επέστρεψε στη γενέτειρά του όπου και διορίσθηκε δάσκαλος στην «εν Στρατζόβω δημοτικήν σχολήν περιφερείας Μελενίκου» κατά το σχολικό έτος 1896-1897. Στη συνέχεια δίδαξε στο Μελένικο στο Ελληνικό Ημιγυμνάσιο. Για χρόνια διετέλεσε Γραμματέας της ιεράς Μητροπόλεως Μελενίκου. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτών των χρόνων προσέφερε πάρα πολλές υπηρεσίες στα κοινά του Μελενίκου και στον Μακεδονικό Αγώνα. Το 1913 εγκαταστάθηκε στο Σιδηρόκαστρο. Στις 22 Ιουνίου 1917 μεταφέρθηκε βίαια στη Βουλγαρία για καταναγκαστικά έργα. Το 1918 μετά την υπογραφή της ανακωχής αφέθηκε ελεύθερος. Ως καθηγητής δίδασκε στο Ημιγυμνάσιο Σιδηροκάστρου από το 1913 - 1919, οπότε και μετατέθηκε στο Ημιγυμνάσιο Πραβίου για να επανέλθει στο Σιδηρόκαστρο και να παραμείνει καθηγητής μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1930. Το 1941 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη. Για τις εξαιρετικές του υπηρεσίες στον Μακεδονικό Αγώνα η Ελληνική Κυβέρνηση του απένειμε στις 2 Φεβρουαρίου 1934, αναμνηστικό Μετάλλιο και Δίπλωμα και εγγράφηκε στην επετηρίδα των μακεδονομάχων 1903 - 1909.

1960 | 

Πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του νέου Δικαστικού Μεγάρου Σερρών (εκεί όπου ήταν οι επανορθωτικές φυλακές οι οποίες μεταστεγάστηκαν σε κτίριο της οδού Μιαούλη στο Ιμαρέτ, παραπλεύρως του τότε στρατιωτικού Νοσοκομείου Σερρών) επί νομαρχίας του Αθανάσιου Μιχ. Μανουσόπουλου. Στην εκδήλωση των εγκαινίων παρέστησαν Υπουργοί μεταξύ των οποίων και ο Δικαιοσύνης Καλίας, ανώτατοι δικαστικοί, εκπρόσωποι δικηγορικών συλλόγων Θεσσαλονίκης και πρωτοδικών Β. Ελλάδος καθώς και το σύνολο των συνέδρων που εκείνες τις ημέρες διεξήγαγε τις εργασίες του στις Σέρρες και αφορούσε την κοινοτική ανάπτυξη.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες