Πρωτοσέλιδο

O Αλέξανδρος,oι Αιγές και η διαδρομή των στρατευμάτωνστο δρόμο για την Αμφίπολη

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Επειδή πολύς θόρυβος γίνεται από τους κύκλους της Βεργίνας (με επικεφαλής τη γνωστή αρχαιολόγο), ότι ο ομφαλός της γης είναι οι Αιγές (δηλ. η Βεργίνα κατά την άποψη του Ανδρόνικου, Χάμμοντ και λοιπών) και από εκεί ξεκίνησε την εκστρατεία του ο Αλέξανδρος προς την Ασία, είναι ενδιαφέρον να ιδούμε τι γράφουν οι πηγές.

Πρωτογενείς ιστορικές πηγές που έγραψαν για τον Μ. Αλέξανδρο ήταν ο Πλούταρχος (Βίος του Αλεξάνδρου), ο Διόδωρος ο Σικελιώτης (βιβλίο 17), ο Κόιντος Κούρτιος Ρούφος, ο Φλάβιος Αρριανός (Αλεξάνδρου Ανάβασις και Ινδική) και ο Ιουστίνος στην επιτομή για το έργο του Τρόγου.

Βέβαια, έγραψαν και πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί όπως οι Pearson, Tarn, Badian, Burn, Empire και Griffith, Droysen, Robert, Wilcken, Hammont, Fox κτλ.

Ας πάρουμε αυτόν που γνωρίζουμε από τα μαθητικά μας χρόνια στο Γυμνάσιο, τον Αρριανό, μιας και τούτον επικαλούνται οι γνωστοί κύκλοι της Βεργίνας. Ο Αρριανός πήρε τις πληροφορίες του από τον Αριστόβουλο, το γιο του Αριστοβούλου και από τον Πτολεμαίο, το γιο του Λάγου (από την Εορδαία) και μετέπειτα βασιλιά της Αιγύπτου και πρόσθεσε και τις δικές του απόψεις. Στο Α’ βιβλίο του έργου του, «Αλεξάνδρου Ανάβασις» γράφει ότι το φθινόπωρο του 335 π.Χ. επιστρέφοντας από την Κόρινθο, τη Χαλκίδα και τη Θήβα προς την πρωτεύουσα Πέλλα, αφού είχε τοποθετήσει στις πόλεις αυτές μακεδονικές φρουρές, πέρασε από το Δίον της Πιερίας (ιερή πόλη των Μακεδόνων που ήταν στο δρόμο του), ετέλεσε εκεί θυσία προς τιμήν του Ολυμπίου Διός και στις Αιγές την ίδια εποχή ετέλεσε αθλητικούς αγώνες. Αυτό το τελευταίο το επιβεβαιώνει και ο Διόδωρος αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι Αιγές ήταν κοντά στην Πέλλα (περιοχή Έδεσσας – Νάουσας και όχι στη Βεργίνα).

Πουθενά δεν αναφέρεται η έναρξη της εκστρατείας από τις Αιγές (ανεξάρτητα που πιστεύει ο καθένας ότι βρίσκονται). Η εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου άρχισε, ως γνωστόν, την άνοιξη του 334 π.Χ. από την πρωτεύουσα της Μακεδονίας, την Πέλλα και η συγκέντρωση των δυνάμεων της ξηράς έγινε στην Αμφαξίτιδα (περιοχή μετά τον Αξιό στη συνέχεια της Πέλλας) και πιθανώς (κατά το Χάμμοντ) στην Ειδομένη και από εκεί η πορεία συνεχίστηκε μέσω της Δοϊράνης στην πεδιάδα των Σερρών (Στρυμόνας). Επομένως, ουδεμία σχέση γεωγραφική με τις Αιγές, όπου και να είναι αυτές.

O XAMONT

Μάλιστα κατά το Ν. Χάμμοντ (θερμό υποστηρικτή των θεωριών του Ανδρόνικου για την ταύτιση Βεργίνας - Αιγών) η διαδρομή των στρατευμάτων δεν έγινε από τη Ρεντίνα, γιατί αλλιώς δεν θα περνούσε δίπλα από τη λίμνη Κερκινίτιδα που αναφέρει ο Αρριανός (που δεν είναι η σημερινή τεχνητή λίμνη Κερκίνη αλλά η αποξηρανθείσα λίμνη του Αχινού) στο δρόμο για την Αμφίπολη, όπου συγκεντρώθηκαν χερσαίες και ναυτικές δυνάμεις και διάβηκαν τα θρακικά παράλια, κατευθυνόμενα προς την Σηστό στον Ελλήσποντο.

Ιδού και το κείμενο στο πρωτότυπο: « Ταύτα δε διαπραξάμενος επανήλθεν εις Μακεδονίαν και τώ τε Διί τω Ολυμπίω την θυσίαν την απ’ Αρχελάου έτι καθεστώσαν έθυσε και τον αγώνα εν Αιγές διέθηκε τα Ολύμπια…» και παρακάτω: «Άμα δε τω ήρι αρχομένω εξελαύνει εφ’ Ελλησπόντου…». Ην δε αυτώ ο στόλος παρά την λίμνην την Κερκινίτιν ως επ’ Αμφίπολιν και του Στρυμόνος ποταμού τας εκβολάς» κλπ.

Εννοείται ότι καμία και από τις υπόλοιπες ιστορικές πηγές δεν αναφέρει κάτι διαφορετικό ούτε φυσικά και οι μετέπειτα ιστορικοί από τους οποίους διάλεξα επίτηδες το Ν. Χάμμοντ, επειδή ήταν από τους κύριους υποστηρικτές του Ανδρόνικου, ο οποίος, προς τιμήν του, δεν υιοθέτησε τέτοιες επιστημονικές ανακρίβειες, ότι δηλαδή η Βεργίνα ήταν το κέντρο του κόσμου και από εκεί ξεκινούσαν τα πάντα!

Γιάννης Καρατσιώλης


Newsletter

Σαν σήμερα...

1913 | 

(Κυριακή) Από το ημερολόγιο του Μητροπολίτη Σερρών Αποστόλου: «Η πόλις ομοιάζει προς νεκρούπολιν. Ουδεμία κίνησις. Εγνώσθη, ότι οι Διοικηταί Βούλκωβ και Χαμαμτζήεβ, και όλον το προσωπικόν, η αστυνομία και η χωροφυλακή εδραπέτευσαν την νύκτα, συνεπώς ουδεμία εξουσία υπάρχει εν τη πόλει. Κατενοήθη υπό πολλών, πολιτών ότι μέγας κίνδυνος επικρέμαται επί της πόλεως, και οι περισσότεροι ήρξαντο ετοιμαζόμενοι προς άμυναν εναντίον των επελευσομένων από βορρά βουλγάρων στρατιωτών, κομιτατζήδων και χωρικών χάριν φόνων και λαφύρω».

1913 | 

Από την ημέρα αυτή τη διοίκηση της πόλης αναλαμβάνει ο Μητροπολίτης Απόστολος. Αποφασίζει να συστήσει πολιτοφυλακή. Το έργο αναθέτει στον Τούρκο ταγματάρχη Αγιάκ Μπέη και στον πρόεδρο του Σωματείου Σερραίων Καπνεργατών Δημοσθένη Μέλφο. Καλεί στη δύναμη της πολιτοφυλακής όσους μπορούν να φέρουν όπλα.

1913 | 

Η 1η Ελληνική μεραρχία με διοικητή τον στρατηγό Εμμανουήλ Μανουσογιαννάκη, έφθασε στο μικρό χωριό Καγιαλή (κοντά στη σημερινή γέφυρα του φράγματος της Κερκίνης). Στις 6.30 μ.μ. το Γενικό Στρατηγείο διατάσει το Τμήμα Στρατιάς να κινηθεί για να βρει και να καταστρέψει τον Βουλγαρικό στρατό του στρατηγού Σαράφωφ.

1917 | 

(Παρασκευή) Διετάχθησαν όλοι οι άνδρες ηλικίας 17 έως 50 ετών του χωριού Νέου Σουλίου να συγκεντρωθούν στην πλατεία του χωριού προκειμένου οδηγηθούν στη Βουλγαρία. 350 νεοσουλιώτες εκτοπίστηκαν στο Καρναμπάτ και στο Κίτσοβο της Βουλγαρίας. Το ίδιο μέτρο εφάρμοσαν και στην πόλη των Σερρών και σ' όλες τις πόλεις και τα χωριά της Ανατολικής Μακεδονίας.

1917 | 

Βούλγαροι στρατιώτες εισήλθαν στη Μονή Εικοσιφοίνισσας και υποχρέωσαν όλους τους μοναχούς να την εγκαταλείψουν και να φύγουν για τη Δράμα.

1917 | 

Ο Βούλγαρος υπολοχαγός Πετρώφ με τριάντα στρατιώτες κατέλαβε το μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου.

1927 | 

Πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα οι τελικοί προκριματικών αγώνων στίβου για την εκπροσώπηση στους Ολυμπιακούς του Άμστερνταμ. Παρά τα προγνωστικά που ήθελαν το Σερραίο αθλητή Μπεκιάρη να θριαμβεύει στους αγώνες αυτούς, δύο χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό εγκατέλειψε τον αγώνα, χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο και παρά το γεγονός ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή ερχόταν πρώτος.

1935 | 

Δόθηκε διάλεξη από τον Νικ. Στρατάκη στο «Κρόνιο». Το θέμα της ομιλίας ήταν: «Η θέσις της μουσικής μεταξύ των ωραίων τεχνών κατά τους προϊστορικούς χρόνους και ιδία κατά τους ομηρικούς και κλασσικούς, ως και η επίδρασις ταύτης επί της ψυχής και του πνεύματος του ανθρώπου». Την οργάνωση είχε το Ωδείο Σερρών «Ορφεύς».

1948 | 

Η εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» έγραφε: «Η Ένωσις Γεωργικών Συνεταιρισμών Σερρών δια τηλεγραφήμτος προς την Κυβέρνησιν σητεί: 1) Η τιμή ασφαλείας του σίτου να μην είναι κατωτέρα των 3.000 δρ. κατ’ οκάν 2)Να μην αφαιρεθούν τα δελτία άρτου από τους σιτοπαραγωγούς 3) Να θεσπισθή η αυτασφάλεια των παραγωγών και των μηχανημάτων 4) Να σποσταλούν εις τας αγροτικάς παεριφερείας χημικαί ουσίαι προς πρόληψιν των καταστροφών από εμπρησμούς».

1959 | 

Από τον Όμιλο «Ορφέα» οργανώθηκε συναυλία με τη νεοσύστατη Φιλαρμονικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης με διευθυντή τον Σόλωνα Μιχαηλίδη.

1968 | 

Ο Πανσερραϊκός διεκδίκησε την άνοδό του στην Α΄ Εθνική από την ποδοσφαιρική ομάδα της Καβάλας στην έδρα της δεύτερης, από την οποία έπρεπε να αποσπάσει τουλάχιστον ισοπαλία. Ολόκληρη η πόλη των Σερρών είχε μετακομίσει στο γήπεδο της γειτονικής πόλης. Ο αγώνας ήταν τιτάνιος. Οι Σερραίοι ποδοσφαιριστές έδωσαν και την ψυχή τους και πήραν με το σπαθί τους ισοπαλία (0-0) και την άνοδο στην Α΄ Εθνική Κατηγορία.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες