Πρωτοσέλιδο

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ… Αρθρο του Δημήτρη Κ. Χατζηπαναγιώτου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint


 Είναι κοινότοπο να υπερθεματίζεται η ανάδειξη, η ισχυροποίηση και η βελτιστοποίηση του ελληνικού Δημόσιου Σχολείου ως αντίδοτο στην πολυπρισματική κρίση που βιώνει η χώρα μας την τελευταία οχταετία. Τα ευχολόγια είναι δυστυχώς η κοινή πρακτική, ενώ οι ταγοί της χώρας μας προβάλλουν την οικονομική δυσπραγία ως τη βασική αιτία για την αδυναμία τους να συμβάλλουν καταλυτικά στην αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος, ωσάν να μην έχουν ακούσει τα λόγια του Βίκτορος Ουγκώ - στη Συντακτική Συνέλευση της Γαλλίας, το 1848- που διατυμπάνιζε ότι η αμάθεια ενέχει μεγαλύτερη κίνδυνο από τη φτώχεια και πως, όταν η κρίση σφίγγει σαν μέγγενη ένα έθνος, είναι αναγκαίο να διπλασιαστούν τα ποσά που απευθύνονται στις γνώσεις και στη μόρφωση των νέων.

 Έτσι, το ελληνικό Δημόσιο Σχολείο χωρίς τα απαραίτητα οικονομικά μέσα, με ελλιπή υλικοτεχνική υποδομή, περικυκλωμένο από τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις του κρατικού μηχανισμού, έρμαιο μικροπολιτικών και κοντόθωρων πολιτικών επιλογών, βάλλεται και απαξιώνεται, πολλές φορές και εσκεμμένα, από την κοινωνία. Οι λειτουργοί του θεωρούνται από τη μια συλλήβδην ανίκανοι, με ελλιπείς γνώσεις και αδύναμοι να μεταλαμπαδεύσουν αξίες, γνώσεις, δεξιότητες στους μαθητές τους, αλλά από την άλλη  αποσιωπούνται –τυχαίο;- στατιστικά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σε ποσοστά πολύ υψηλότερα από άλλους κρατικούς υπαλλήλους, είναι κάτοχοι μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων, επιζητούν τη διαρκή επιμόρφωσή τους και παράγουν εκπαιδευτικό έργο χωρίς την αναγκαία υλική και ηθική στήριξη από την Πολιτεία. Εφαρμόζουν δηλαδή, στην πλειονότητά τους, την αριστοτέλεια θεώρηση για την παιδεία που υπερθεμάτιζε το ρητό «ταύτην κοινήν ποιητέον», καθιστώντας τους μαθητές μη «βαναύσους», αλλά βασιζόμενοι στο φιλότιμο, στην υπευθυνότητα και στην υψηλή αίσθηση του καθήκοντος προσφέρουν αφειδώλευτα ό,τι μπορούν.

   Στο πλαίσιο αυτό τα Σχολεία μέσα στην πόλη μας διακονούν την εκπαίδευση, αποβλέπουν στην υλοποίηση των γνωστικών και ψυχοκινητικών στόχων και επιδιώκουν την ευρύτερη καλλιέργεια των μαθητών τους . Η διαπίστωση αυτή δεν απορρέει μόνο από τις επιδόσεις των μαθητών τους στις Πανελλήνιες Εξετάσεις ( το ποσοστό των επιτυχόντων μαθητών και οι πρωτιές σε περιζήτητες σχολές είναι αδιάψευστα στοιχεία), αλλά και από τη επιτυχή συμμετοχή σε επιστημονικούς, καλλιτεχνικούς και αθλητικούς διαγωνισμούς, τη διοργάνωση ποικίλων εκδηλώσεων και την υλοποίηση του «ανοιχτού Σχολείου στην κοινωνία».

Η εμπειρία μου τα τελευταία τέσσερα χρόνια, όπου υπηρετώ τη Δημόσια Εκπαίδευση στο 4ο Γενικό Λύκειο Σερρών, επιβεβαιώνει την παραπάνω διαπίστωση, καθώς η συγκεκριμένη Σχολική Μονάδα υλοποιεί καινοτόμες δράσεις, είναι ένας οργανισμός που απάδει των συνηθισμένων γραφειοκρατικών αγκυλώσεων και επιδιώκει να καλλιεργήσει τις ποικίλες δεξιότητες των μαθητών. Αν θελήσει κάποιος να σταχυολογήσει κάποιες ενδεικτικές δράσεις/χαρακτηριστικά του 4ου Γενικού Λυκείου, θα επισήμανε:

Ø  Τη λειτουργία ασύγχρονης ψηφιακής μορφής εκπαίδευσης σε πολλά μαθήματα με τη χρήσηεκπαιδευτικού λογισμικού.

Ø   Τη δυνατότητα της άμεσης ενημέρωσης - μαθητών και γονέων-, μέσω διαδικτύου και προσωπικών κωδικών,αναφορικά μετις επείγουσες ανακοινώσεις, τις απουσίες, τους βαθμούς και γενικότερα την καθημερινότητα του Σχολείου.

Ø   Την οργάνωση και παρουσίαση υψηλών προδιαγραφών θεατρικών παραστάσεων από μαθητές, τη συγκρότηση ομάδων για δημιουργία ψηφιακών ραδιοφωνικών εκπομπών και εφημερίδας και την ανάδειξη της οικολογικής ευαισθησίας μέσω πολλών δράσεων.

Ø   Την υλοποίηση εκπαιδευτικών επισκέψεων στο εξωτερικό ( Cern, Milano, Geneva) και την αδελφοποίηση με σχολικές μονάδες του εξωτερικού ( με το LyceoScientificoAssisi/Italy και με το LinguisticGymnasiumLviv/Ukraine), προσφέροντας έτσι τη δυνατότητα βιωματικήςπροσέγγισης της κοινωνικής, επιστημονικής και εκπαιδευτικής ευρωπαϊκής πραγματικότητας.

Ø   Τη διεξαγωγή επιστημονικών ημερίδων από εγκεκριμένους φορείς για την ενημέρωση των μαθητών και την ενδοσχολική επιμόρφωση του εκπαιδευτικού προσωπικού.

Ø   Την εμπέδωση ενός υγιούς σχολικού κλίματος με την καλλιέργεια της συλλογικότητας, της ατομικής ευθύνης και της υπευθυνότητας και της αγαστής συνεργασίας με το Σύλλογο Γονέων.

 

 

                                                   Δημήτριος Κ. Χατζηπαναγιώτου,

ΠΕ02, M.Sc., M.A., Υποδιευθυντής 4ου ΓΕΛ Σερρών.


Newsletter

Σαν σήμερα...

1913 | 

Από το ημερολόγιο του Μητροπολίτη Σερρών Αποστόλου: «Οι πυροβολισμοί σήμερον σπανιώτεροι. Την πρωίαν εστάλη δευτέρα επιτροπή μετά γραμμάτων προς τον Δοικητήν του εν Κομάργιαν ελληνικού στρατού, ην συνώδευσε και ο επίσκοπός μου. Ειπόντος του Διοικητού ότι δεν έχει διαταγάς να προχωρήση προς τας Σέρρας, επίσκοπος μετά του διευθυντού της εν Νιγρίτη αστυνομίας κ. Κρανάκη παρεκάλεσε τηλεφωνικώς εκείθεν την Α. Μεγαλειότητα, ήτις και διέταξε την προέλασιν του εν Κομάργια τμήματος της στρατιάς, ως και της εν Όρλιάκω εβδόμης Μεραρχίας. Δυστυχώς η εν Κομάργιαν γέφυρα επί του Στρυμόνος ην ημιτελής, τούτου δε ένεκα ουδεμία βοήθεια έφθασε την εσπέραν ταύτην». Την επιτροπή αποτελούσαν ο βοηθός επίσκοπος Χριστουπόλεως Αμβρόσιος, ο Δημοσθένης Μέλφος και ο Κώστας Ζιάκας γραμματέας του Προξενείου. Περνώντας τον Στρυμόνα συνάντησαν τον ταγματάρχη Ιουλιανό Κανταράτο. Αυτός τους ανακοίνωσε πως δεν μπορούσε να προελάσει η 7η μεραρχία αν δεν τελείωνε η μάχη του Δεμίρ Ισάρ. Η ατολμία εκείνη στοίχισε την καταστροφή της πόλης.

1913 | 

Τα Ελληνικά στρατεύματα απώθησαν από τη Βέτρινα (Πετρίσι) του Βούλγαρους και οι Εύζωνοι το ίδιο κιόλας βράδυ μετέφεραν σε θέση βολής τα Ελληνικά τηλεβόλα. Η 6η μεραρχία συνέχισε την επίπονη προέλασή της προς Βορά.

1913 | 

Το 1913 η 3η Βουλγαρική μεραρχία μετά από την επική μάχη του Κιλκίς κατέλαβε την είσοδο του Ρούπελ. Εκεί κατέφυγαν και οι ηττημένες Βουλγαρικές δυνάμεις μετά από τη μάχη στο Λαχανά. Ο Βούλγαρος στρατηγός Σαράφωφ εγκατέστησε το στρατηγείο του στο χωριό Ρούπελ (Προμαχώνα) και παρ' ολίγο να πιαστεί αιχμάλωτος. Στις 27 Ιουνίου 1913 ο στρατός μας υπό τον στρατηγό Μανουσογιαννάκη ανέτρεψε την άμυνα των Βουλγάρων. Στην υποχώρησή τους εγκατέλειψαν αρκετά πυρομαχικά και μεγάλο όγκο πολεμικού υλικού καθώς και αποθήκες νομής και τροφίμων.

1913 | 

Απελευθερώνεται από τον Ελληνικό στρατό το Σιδηρόκαστρο. Η νίκη του Ελληνικού στρατού στη μάχη του Σιδηροκάστρου μετά από τις νίκες στο Λαχανά και το Κιλκίς έκρινε την τύχη του πολέμου. Η μάχη του του Δεμίρ Ισάρ υπήρξε πολύνεκρη και στη διάρκειά της το Ελληνικό ιππικό έπαιξε κύριο ρόλο ωθώντας την έκβαση του αγώνα υπέρ των Ελλήνων. Οι Βούλγαροι εγκαταλείποντας την πόλη προέβησαν σε καταστροφές και στη δολοφονία 148 κατοίκων.

1913 | 

Τα Βουλγαρικά στρατεύματα κατά την αποχώρησή τους ανατίναξαν (στις 10 π.μ.) το μεσαίο τόξο της σιδερένιας γέφυρας του Στρυμόνα η οποία βρισκόταν λίγο πριν από τα στενά του Ρούπελ. Με απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης η γέφυρα ξαναχτίστηκε στα 1915 και στοίχισε ενάμιση εκατομμύριο φράγκα εποχής.

1913 | 

Μικτή δύναμη Βουλγαρικού πεζικού και ιππικού 170 ανδρών και Κομιτατζίδων με τέσσερα πολυβόλα κατέλαβε τον λόφο Νταουτλή. Ο Μητροπολίτης Απόστολος διαβλέποντας την δυσχερή θέση στην οποία περιήλθε η πολιτοφυλακή γεμάτος αγωνία απέστειλε τηλεγράφημα στον Βασιλέα Κωνσταντίνο για την επίσπευση της προέλασης του στρατού και την κατάληψη της πόλης. Αμέσως διατάχθηκε η προέλαση της 7ης Μεραρχίας υπό τον Συνταχματάρχη Σωτήλη που όμως δεν μπόρεσε να φθάσει αυθημερόν λόγω της κατεστραμμένης γέφυρας του Ορλιάκου.

1937 | 

Η Σερραία Ελπινίκη Κορέντη, αριστούχος της Ανωτέρας Σχολής πιάνου του Ωδείου Σερρών «Ορφεύς», - στην τάξη του Γ. Γεωργιάδη -, έδωσε εξετάσεις για την απόκτηση του πρώτου πτυχίου πιάνου του ιδρύματος. Η δοκιμασία έγινε με ονομαστικές προσκλήσεις στο κιηματοθέατρο «Πάνθεον». Την ειδική επιτροπή απάρτιζαν οι «διακεκριμένοι καλλιτέχνες Αλ. Καζαντζής, Διευθυντής του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, Theo Kauffman, καθηγητής κλειδοκυμβάλου εν τω αυτό ωδείω, Γεώργιος Γεωργιάδης και Χρήστος Σταματίου, αριστούχοι του ως άνω ωδείου».

1945 | 

Στο καλοκαιρινό κινηματοθέατρο «Ρεξ» το «Θέατρον Τέχνης» παρουσίασε το έργο «Τοπάζ» του γάλλου συγγραφέα Πανιόλ.

1948 | 

(Κυριακή) Οι αθλητικοί σύλλογοι «Ορφέας» και «Ηρακλής» διοργάνωσαν την τέλεση των Β΄ (μεταπολεμικών) ποδηλατικών αγώνων.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)